اعمال فشار از طریق افکار عمومی جایگزین منطق مسئولان شده است

ناصر ایمانی، تحلیلگر سیاسی اصولگرا| واقعیت این است که مذاکرات غیرمستقیم مسئولان در شبکههای اجتماعی نسبت به اشکال دیگر آن، مشکلات کمتری به همراه داشت و آنچه طی روزها و هفتههای اخیر بیشترین آسیب را ایجاد کرد، موضعگیری مسئولان علیه یکدیگر از طریق تریبونهای رسمی و سخنرانیهای مختلف بود. البته منظور صرفا سران قوای سهگانه نیست و متاسفانه اخیرا شاهد تسری این معضل به دیگر نهادهای حاکمیتی نیز بودیم که بنابر این رویه، مسئولان از طریق تکهپرانی و متلکگویی با یکدیگر صحبت کردند که طبیعتا این پدیده قابل قبولی نیست. همزمان مشکل دیگر، اظهار نظر مسئولان فرای وظایف قانونی و نهادی آنهاست. چنانکه بعضا میبینیم مسئولان قوه قضائی درباره اموری صحبت میکنند که شاید خلاف قانون نباشد، اما آنچنان منطبق بر وظایفشان هم نیست یا رئیسجمهوری درباره مسائل تئوریک و نظری صحبت میکند. درست است که رئیسجمهوری ما یک فرد روحانی است، اما این مسأله هم موجب نمیشود که بهجای پرداختن به امور اجرایی، وارد حوزه نظریهپردازی شود. نکته دیگر اینکه با توجه به نحوه توزیع قدرت در نظام سیاسی کشور، از ابتدای پیروزی انقلاب، همواره شاهد بودهایم که همه مسئولان درباره همه امور اظهار نظر میکنند که البته این مسأله ریشه در فرهنگ عمومی ما نیز دارد و شاهدیم که مردم نیز چنین خصلتی دارند و تقریبا همگی درباره همه امور نظر میدهند و این درحالی است که بههرحال، مسئولان نیز بخشی از همین مردم بوده و فرهنگی مشترک دارند. با این حال، برای بررسی و ارزیابی دلایل این پدیده، باید بگوییم که اولا اینگونه نیست که مسئولان امکان گفتوگوی مستقیم را در اختیار نداشته باشند؛ مسلما امکان برگزاری جلسات دوستانه بهمنظور حل مشکلات میسر است، اما حتی اگر مسئولی تصور کند که از طریق گفتوگوی صمیمی اما رسمی امکان دستیابی به نتیجه دلخواه وجود ندارد و قادر به تفاهم با مسئول مقابل نیست، باز هم راهحلهای قانونی که همان رجوع به مقام ارشد باشد، موجود است. به نظر میرسد مسئولان بهدنبال فشار از طریق افکار عمومی هستند؛ درواقع هنگامی که فلان مقام مسئول تصور میکند که یا خواستهاش قانونی نبوده یا از منطقی مستحکم برخوردار نیست، سعی میکند از طریق تحریک افکار عمومی به نتیجه دلخواه برسد و عملا اعمال فشار از طریق افکار عمومی جایگزین منطق مسئولان شده است.